Dostrzeganie bliźnich i odkrywanie wartości. Materiały na wesoło i na bardzo poważnie, o nas, dla Was i o całym świecie. Nieoficjalna strona katolicka (także dla niekatolików i wątpiących). | ||
![]() |
Strona Duszyczek i Duszków - Internetowa wspólnota pomocy i wsparcia duchowego. Rozmowy, wartości, intencje DUSZKI.PL a tak dokładnie to Duszyczki i Duszki (*) - czyli "Duszkowo" :-) Dzisiaj jest: 2024-08-18 14:27:39 Aktualizacja dnia: 2024-06-01 09:35:27 |
![]() |
![]() ![]() |
Strona główna | Teksty i inne | Intencje | Dla Gości | Dla Duszków | Poczta Duszków | Kontakt i Info |
Modlitewnik | Archiwum | Dodaj intencję | Galeria i eKartki | O Duszkach | Forum | Księga Gości |
Biblioterapia, coraz częściej
opisywana i wykorzystywana w pracy tak z dziećmi, jak i z dorosłymi, jest
niezwykle pomocna w rozwiązywaniu problemów pojawiających się w wielu
dziedzinach życia. Pojęcie to zbudowane jest z dwóch wyrazów pochodzących z
języka greckiego: biblion – „książka” i therapeo – „leczę”.
Biblioterapię można podzielić na trzy kategorie: biblioterapię instytucjonalną, kliniczną i wychowawczą (rozwojową).
Biblioterapia wychowawcza jest stosowana u osób zdrowych, ale mających problemy wychowawcze (rozwojowe). W tym typie biblioterapii chodzi przede wszystkim o: 1. dobór prawidłowej literatury, która pomoże w osiągnięciu założonego celu terapeutycznego lub ogólnorozwojowego (zwracamy więc uwagę na dobre poznanie uczestników spotkań i ich upodobań literackich), 2. umiejętne jej postrzeganie (przejście kolejnych etapów biblioterapii) i 3. dyskusję o problemach w niej zawartych (realizację założonego celu).
Typ biblioterapii wychowawczej wymaga od prowadzącego intuicji, elastyczności własnych poczynań i rozumienia problemów uczestników oraz wczuwania się w ich przeżycia.
Biblioterapię wychowawczą możemy
podzielić jeszcze w innych sposób, ze względu na ilość osób, z którymi
pracujemy. Mamy więc biblioterapię: indywidualną i grupową. Indywidualne
spotkania „w cztery oczy” typu biblioterapeuta - uczestnik są przeznaczone dla
osób czujących się swobodnie i bezpiecznie tylko w takiej kameralnej sytuacji.
Zaś przynależność do grupy daje poczucie bezpieczeństwa osobom, które odczuwają
dyskomfort, gdy cała uwaga biblioterapeuty jest zwrócona wyłącznie na nie.
Podejście grupowe pozwala uczestnikom spotkań na dzielenie się swoimi
doświadczeniami i pozbywanie się lęków. Ponadto plusem są tu różne osobowości
członków danej grupy, dzięki którym można na konkretny problem spojrzeć z
różnych punktów widzenia i znaleźć wiele możliwych rozwiązań.
Cele działania
biblioterapeutycznego zależą od potrzeb uczestników zajęć i wniosków
wypływających z postawionej przez biblioterapeutę diagnozy. Mogą one być
ukierunkowane na konkretny problem, na przykład obniżenie agresji
w danej grupie dzieci, albo obejmować ogólny temat wzbudzenia chęci do życia u
osób starszych (biblioterapia w geriatrii). Celem biblioterapii przeznaczonej
dla młodych ludzi może być pomoc w znalezieniu miejsca w otaczającym ich
świecie czy przygotowanie ich do wyboru właściwych wartości, celów i norm.
Grupa biblioterapeutyczna powinna liczyć 6 do 12 osób. Czas trwania sesji waha się tutaj od 1 do 1,5 godziny.
Każde postępowanie biblioterapeutyczne należy prowadzić według określonych etapów:
1. postawienie diagnozy,
2. sprecyzowanie celu terapii,
3. utworzenie grupy terapeutycznej osób o podobnych problemach,
4. wybór odpowiedniego modelu postępowania biblioterapeutycznego i programu spotkań dla grupy (dobranie odpowiednich lektur).
Po spełnieniu tych warunków można przejść do właściwej pracy biblioterapeutycznej, czyli rozpocząć spotkania. Nie znaczy to jednak, że kolejność tych etapów jest sztywna i niezmienna.
Planowanie procesu należy rozpocząć od poznania członków grupy biblioterpautycznej. Po zapoznaniu się z sytuacją osób, można już sprecyzować cel zajęć.
Po ustaleniu głównych celów przychodzi czas na stworzenie modelu biblioterapeutycznego, na podstawie którego można napisać program biblioterapeutyczny.
Model postępowania biblioterapeutycznego składa się z dwóch etapów. Etapem pierwszym jest integracja grupy poprzez zabawy, ćwiczenia wstępne, pozwalające uczestnikom poznać się bliżej, poczuć się w tej grupie pewniej. Etap drugi to przejście do czytania i odbioru dzieł literackich.
Uczestnik biblioterapii przechodzi podczas spotkań pewnego rodzaju metamorfozę swojego dotychczasowego sposobu myślenia od zdania „On jest jak ja” lub „Ja jestem jak on” przez „Ja czuję tak samo jak on” do „Ja mogę to zrobić właśnie tak, jak on to zrobił” albo „Ja mogę to także zrobić”, gdzie „on” to postać, np. literacka, wykorzystywana podczas spotkania. Ostatnim krokiem jest „Zobacz, ja to zrobiłem”, zdanie będące sukcesem całego procesu biblioterapeutycznego.
Stworzony model postępowania biblioterapeutycznego jest realizowany poprzez program, na który składa się jedno lub kilka spotkań. Kolejne spotkania opisane są przez scenariusze zajęć. Każdy z tych scenariuszy prowadzący musi napisać tak, aby był on dla niego pomocą podczas spotkania, więc musi zawierać zapis celu spotkania, adresatów spotkania, zakres wykorzystywanych pomocy i środków biblioterapeutycznych oraz szczegółowy przebieg spotkania. Terapeuta przygotowuje również odpowiednią listę lektur i dokładnie rozpracowuje sposób działania z wykorzystaniem pozycji książkowych z tejże listy.
Prowadzący biblioterapię musi pamiętać o tym, by stworzony przez niego program był elastyczny, a więc zawierał możliwości zmian, nawet już podczas zajęć. Musi on pamiętać o tym, że to program jest napisany dla uczestników, a nie uczestnicy mają dopasować się do programu. Biblioterapeuta musi czuwać, aby w porę wyłapać wszelkie zakłócenia pojawiające się podczas spotkania i w razie potrzeby szybko zmodyfikować fragment programu, w którym przebieg nie koreluje z najlepszym dobrem uczestników. Zmiany powinny zachodzić płynnie i być widoczne tylko dla samego prowadzącego.
Ważne jest, aby uczestnicy sesji biblioterapeutycznych nie czuli się osaczeni przez narzucone formy i metody działań, które im nie odpowiadają, a wręcz niweczą próby osiągnięcia zamierzonego celu. Wszelkie działanie podczas zajęć powinno być dla grupy przyjemnością. Wśród możliwych do wyboru form i metod pracy wykorzystać można dyskusje, burze mózgów, oglądanie filmów na video i rozmowy na temat pojawiających się problemów.
Tekst Duszyczki Stowarzyszonej Migaweczki
Kontakt - przez Duszka Koordynatora
Dostrzeganie bliźnich i odkrywanie wartości. Materiały na wesoło i na bardzo poważnie, o nas, dla Was i o całym świecie. Nieoficjalna strona katolicka (także dla niekatolików i wątpiących). | ||
Powrót
na
stronę główną
Info
o stronie, kontakty, prawa autorskie itd.
Legalność
materiałów i oprogramowania na stronie Duszki.pl Wszelkie prawa zastrzeżone (o ile nie zaznaczono inaczej) co do materiałów umieszczonych na stronie, podstronach, skrótach - zarówno jeśli chodzi o teksty, rysunki, muzykę, filmy - są one wytworem i własnością zespołu redakcyjnego Duszki.pl. Pozostałe materiały umieszczamy za zgodą ich twórców. Warunki korzystania z materiałów na stronie Duszki.pl Informacje o ochronie, przetwarzaniu danych osobowych, zapytania i zgloszenia Ochrona danych osobowych na stronie Duszki.pl |
||
Prywatne serwery Zbigniewa Kuleszy zjk.pl.
Aktualny dostawca Internetu - Vectra.pl,
Wszelkie prawa zastrzeżone. Zespół
redakcyjny duszki.pl: redakcja@duszki.pl W sprawie treści i działania strony oraz w sprawie funkcjonowania i udostępniania treści na serwerach duszki.pl - kontakt z administratorem: duszek@duszki.pl lub zjk7@wp.pl |
||